Odcinki i trasy kajakowe na rzece Bukowa o różnym stopniu trudności, przyjazne i bezpieczne dla początkujących do przepłynięcia w czasie od 2 – 3 do 5 – 6 godz. Możliwość organizacji 1 – 3 dniowych spływów oraz jeden odcinek lekko zwałkowy dla wprawionych kajakarzy.

Rzeka Bukowa naturalna, dzika, nieuregulowana, jest dopływem Sanu. Płynie południowym obrzeżem Lasów Janowskich początkowo w woj. Lubelskim, następnie od m. Bukowa Mostki na styku Lubelszczyzny i Podkarpacia a w m. Szwedy wpływa na Podkarpacie. Rzeka wypływa z łąk i nieużytków pomiędzy miejscowościami Bukowa, Andrzejówka, Korytków Duży, Korytków Mały oraz leśnych torfowisk wschodniej części Lasów Janowskich, którym zawdzięcza charakterystyczną limonitowo – bursztynową barwę. Wnikliwy obserwator zauważy na brzegach wysięki rudej wody podskórnej a przy niskich stanach wody obecność rudy darniowej w postaci limonitu o wadze brył od 0,1 do kilkudziesięciu kilogramów.

Górny odcinek Ujście – Kiszki – Momoty Górne ma charakter przeprawowy, kilka nieuciążliwych zwałek, nieliczne przenoski oraz wąskie koryto w połączeniu z mocnymi meandrami. Spływ na nim jest możliwy przy średnich stanach wody, powyżej 55cm. Od Momot Górnych w dół, rzeka zapewnia rekreacyjne tempo spływu, jednocześnie zachwyca ciągle zmieniającym się krajobrazem oraz dużą ilością zakrętów na odcinku Momoty Górne – Nalepy. Od Łążku Garncarskiego do m. Kuziory dominuje piaszczyste dno z pojawiającymi się czasem warstwami iłów krakowieckich, które po uplastycznieniu do postaci gliny, służą mieszkańcom Łążka Garncarskiego do produkcji garncarskiej i kaflarskiej. Interesujące uwarstwienia widoczne są okazjonalnie od Momot Górnych, a częściej pojawiają się na odcinku Szwedy – Madeje. Brzegi porastają lasy sosnowe z domieszką dębu, brzozy, lipy, jałowca, kruszyny, czeremchy. W miejscach zalewowych, starorzeczach w większych ilościach pojawia się olcha a w dolnym odcinku wierzba. Widoki urozmaicają wydmy polodowcowe oraz tzw. „ispy”, kształtowane na przestrzeni wieków przez żywioł rzeki, piaszczyste wypiętrzenia porośnięte lasem, będące dobrymi grzybowiskami na kurki, borowiki, podgrzybki, czubajki kanie, gąski a w sprzyjających sezonach rydze. W nurcie rzeki pojawiają się bystrza powstające w miejscach kamienistego dna lub na uwarstwieniach iłów.

Okazjonalnie spotyka się różnej wielkości granitowe głazy ,,rapakivi” , pozostałość epoki lodowcowej. Baldachim drzew nad głowami na przemian z otwartą przestrzenią pozwala każdemu znaleźć komfortowe warunki termiczne. Wiele odcinków posiada naturalną „klimatyzację”, wydajnie pracującą podczas upalnych dni. Rzeka Bukowa jest krainą pstrąga i lipienia. W wielu miejscach widoczne ślady obecności bobrów oraz wydr. W sprzyjających okolicznościach w zależności od pory roku można spotkać żerujące sarny, wędrujące dziki, łosie, jelenie, łanie z cętkowanymi cielakami, zrywające się z powierzchni wody kaczki krzyżówki, żerujące na płyciznach biegusy, czaple, czatujące na gałęzi zimorodki. Do wyjścia z kajaka i spacer doliną Bukowej nawołuje dudek. Na spotkanie ze zwierzyną warto popłynąć w godzinach rannych lub wieczornych, niewielki deszcz zachęca zwierzynę do opuszczenia ostoi i skorzystania z wodopoju lub wyruszenia w poszukiwaniu pokarmu, przekraczając rzekę w niespodziewanych miejscach.

W swoim przebiegu Bukowa zasilana jest rzekami rzadko posiadającymi źródliska, częściej ciekami zależnymi od opadów atmosferycznych.
Przez większą cześć sezonu kwiecień – październik, rzeka Bukowa jest przyjazna i bezpieczna dla początkujących kajakarzy, z czystą wodą o niewielkiej głębokości. Poziom wody utrzymuje się w strefie stanów niskich, dla rzeki Bukowa do 65cm. Po kilkudniowych opadach lub intensywnej burzy wzrasta do stanów średnich 66-105cm, a przy kontynuacji opadów osiąga stany wysokie 106-150cm. Powyżej 150cm zaczynają się stany ostrzegawcze wykluczające amatorskie pływanie ze względu na prędkość nurtu i pojawiające się w nim drzewa na skutek wypełnienia koryta rzeki.

Dodatkowe informacje na temat rzeki Bukowa:
https://www.youtube.com/@bagiennebractwo